Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/8924 K.2013/5850

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizinin mümkün olmadığı, kararların merciince de itirazen incelendiği anlaşıldığından, ayrıca tayin olunan ceza miktarına göre sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, temyiz incelemesinin sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkümiyet ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yine zimmet suçundan kurulan beraet hükümleri ile sınırlı olarak ve duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğunun TCK'nın 53/1-a maddesindeki tüm hak ve yetkileri kapsayacak şekilde hükmedilmesi yerine “hükmolunan ceza miktarı kadar memuriyet hak ve yetkisini kullanmaktan yasaklanmasına” şeklinde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 27/03/2007 tarihli duruşmada Hazine vekilinin talebi üzerine katılma kararı verildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

... il müftülüğünde mutemet olarak görev yapan sanık ...’ün, Ocak 2004 – Mart 2005 tarihleri arasında personel maaşlarından mutemetlik ücreti adı altında 2004 yılında 2 TL, 2005 yılında ise 3 TL keserek toplamda 9.779 TL’yi, muhasebe müdürlüğünce imzalanan banka listesi dışında ikinci bir banka listesi yapıp bu kesintiler neticesinde oluşan bir kısım parayı borçlu olduğu müftülük personeli olan sanıklar Adem ve Hüseyin’in hesabına yatırmak,

bir kısım parayı yine müftülük personeli olan diğer sanıklar Muhammet ve Fehmi’nin hesabına yatırıp kendilerine bunun yanlışlıkla olduğunu söyleyerek söz konusu fazlalığı kendilerinden almak ve bir kısmını ise kendi hesabına yatırmak şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda bu sanığın atılı zimmet suçunu işlediği, diğer sanıklar Adem, Hüseyin, Muhammet ve Fehmi’nin ise söz konusu eylemlere iştirak ettiklerine dair yeterli delil elde edilemediği nazara alınmakla,