Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/10204 K.2014/12745

2011/47 Esas, 2011/121 Karar (Ondokuzmayıs Asliye Ceza)

SUÇ

Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık İ.. K.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık O.. Y.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığın tüm aşamalarda atılı suçu inkara yönelik savunması dikkate alınarak, fabrika önünde eylem yapan grup içinde olmaktan başka görevli polislere yönelik olarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturabilecek nitelikte herhangi bir cebir ya da tehdit eyleminin varlığına dair somut bir delil bulunmadığı halde “sanığın da aralarında bulunduğu gruptan birinin müşteki Ü.. T..'ın kasıklarına tekme ile vurduğu” şeklinde gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Mahkemece yapılan kimlik tesbitinde sigara fabrikasında çalıştığını ve aylık 1000 TL ücret aldığını bildiren sanığın, sosyal ve ekonomik durum araştırması yapılmadığı halde, "özellikle adli para cezasını ödeme gücü bulunmadığı nazara alınarak" hapis cezasının para cezasına ve diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin (4), (5) ve (6). fıkralarında yer alan "Hakim mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır.

Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir" şeklindeki düzenlemeler uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu,

bu itibarla hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlama sonucunu doğuracak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,