Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/10364 K.2015/12506

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama niteliğinde olduğu ve suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 257/3. maddesindeki suçu oluşturduğu, ancak 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunla, TCK'nın 257. maddesinin 1 ve 2. fıkrasındaki yaptırımlar lehe değiştirilmesine rağmen, 1. fıkraya atıfta bulunan ve sanığın eyleminin uyduğu 3. fıkrada, aynı Kanunla yapılan değişiklik sonucu öngörülen yaptırımın aleyhe olduğu, hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-b maddesi ile TCK'nın 257/3. maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de;

bu tarih itibariyle sanığın eyleminin, 6352 sayılı Kanunun 87. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 252/2. maddesinde düzenlenen suça dönüştüğü ve bu düzenlemenin de aleyhe sonuç doğurduğu, sanık lehine olan hükmün TCK'nın 257/1-3. maddesinin 6086 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki hali olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde 6086 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 257/1. maddesiyle uygulama yapılması ve suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.