Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/10538 K.2014/12560

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı, dinlenen tanık beyanları, olayın gelişimi, sanık H.. Y..’un da taş attığının sabit olduğunu nazara almayan mahkemenin bunun dışındaki kabulünün dosya kapsamına uygun olması, bu bağlamda sanıklar Ş.. K.., H.. K.., Y.. E.., E.. Ç.., A.. Ç.., H.. Y.. ve S..

Ç..’ın suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hakimiyet kurup, eylem ve irade birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediklerinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bazı kişilerin araçları taşlamasının tüm sanıkların ortak fikir ve kararı olduğunu kabule yetecek delil bulunmadığından taş attıkları konusunda kesin delil elde edilemeyen sanıklar H.. K.., H.. Y.., S.. Ç.. ve Ş..

K..’ya verilen cezaların 265. maddenin 4. fıkrası gereğince artırılmasının usul ve kanuna aykırı bulunduğundan bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık İsmail dışındaki sanıklara ilişkin olarak kurulan hükümlere yönelik sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Direnme suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı işleyen sanıklar hakkında TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Dosya kapsamına göre olay sırasında, idaresindeki araçla birkaç defa hareket halinde görüldüğü anlaşılan, ancak savunmasının aksine suç teşkil eden eyleminden kanaat verici biçimde söz edilmeyen, diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğine dair yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemeyen İ.. K..’ın beraeti yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,