Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/10543 K.2014/11762

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Direnme eylemini TCK'nın 6/1-d maddesi kapsamında yargısal görev yapan avukata ve polise karşı birden fazla kişi ile gerçekleştiren sanık hakkında TCK'nın 265/2, 3 ve 43/2. maddelerinin uygulanması gerektiği, bu durumda sonuç hapis cezasının 2 yılın üzerinde kalacağı, bu cezanın da hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme sınırları dışında olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04/03/2008 gün ve 2008/6-47,

2008/43 sayılı Kararında vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha atıfet sağlanamayacağı nazara alınarak “sanığın tekerrüre esas ilamı bulunduğundan ...” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında TCK'nın 51 ve CMK'nın 231/5. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hususu bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın sabıkasında yer alan ve tekerrüre esas kabul edilen ... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/234 Esas, 2009/267 Karar sayılı 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Yasasının 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, aynı dosyadaki 3.000 TL adli para cezası miktarlı hükmün ise, suçun işlendiği tarihte kesinleşmediği, tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,