KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/1085 E., 2014/5371 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
28/10/2008 tarihli olay tutanağının içeriği, müşteki ... ile tanıklar ...in oluşa uygun birbiriyle uyumlu beyanları, Mustafa Karataş'ın hazırlık aşamasındaki ifadesi, aradan geçen zaman, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmaması karşısında bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, mükerrir olduğu ve her iki suçu birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği anlaşılmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 43/2, 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması ve aynı Kanununun 125/4. maddesinin tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında güvenlik tedbirleri uygulanırken "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklarından 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde hükümler kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümlerin “Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/1085, K. 2014/5371, 14 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama