Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/1094 K.2014/4996

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Kıraathane sahibi olan sanığın işyerinde, geceleyin saat 00.00'dan sonra ışığın yanması üzerine polis memuru olan müştekilerce denetim yapılmak üzere gelindiğinde işyerinin kapalı olduğu ve müştekilerin merdivenlerden inerken sanıkla karşılaştıklarında sanığın müştekilere, "bunu sizin yanınıza bırakmam, sizi sürdüreceğim" diyerek tehdit ettiği ve müştekilerin üzerine doğru yürüdüğünün iddia ve kabul edildiği olayda;

sanığın müştekilerin hangi görevinin yapılmasını nasıl engellediği karar yerinde denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden ve eylemin TCK 86/3-c maddesinde yer alan kamu görevlisini kasten yaralamaya teşebbüs ve TCK 106/1-1. cümlede düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesi-fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenleme karşısında; temel ceza ilgili kanun maddesinde öngörülen alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar hep birlikte değerlendirilip 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesi-fıkrasında yedi bent halinde sınırlı sayılan hangi ölçütlere ne şekilde dayanıldığı somut gerekçelerle ve denetime olanak verecek şekilde gösterilmesi gerekirken; sanığın eylemine karşılık hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden, temel cezanın asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak belirlenmesi,

Görevi yaptırmamak için direnme suçunu bir fiille birden fazla kamu görevlisine karşı işleyen sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,

Adli sicil kaydına göre 08/07/2009 tarihinde kesinleşen Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/19-732 sayılı Kararı ile verilen 5 ay erteli hapis cezasının tekerrüre esas en ağır ceza olduğu anlaşılmasına rağmen, daha hafif cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,