Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/11050 K.2013/11135

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Kanunun 265/1-4 ve 62. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanunun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına dair ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2012 tarihli ve 2009/83 Esas, 2012/162 sayılı Kararı ile, ruhsatsız silah taşımak suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62, 52 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına dair aynı mahkemenin aynı esas ve karar numarası üzerinden verilen 27/03/2012 tarihli ek kararının;

Dosya kapsamına göre,

1-... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2012 tarihli ve 2009/83 Esas, 2012/162 sayılı Kararı ile 27/03/2012 tarihli ek Kararına yönelik yapılan incelemede,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, sanığın adli sicil kaydında yer alan hangi sabıkası sebebiyle tekerrür koşullarının oluştuğunun ve dolayısıyla mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verildiğinin hükümde gösterilmemesinde,

2-... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2012 tarihli ve 2009/83 Esas, 2012/162 sayılı ek Kararına yönelik yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 195. maddesindeki istisnai durumlar dışında duruşma açılıp sanığın savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle dosya üzerinden karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 19/06/2013 gün ve 94660652-105-34-4333-2012/10240/39191 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Dairemizce benimsenen YCGK'nın 22/01/2013 gün, 2012/1431 Esas, 2013/18 Karar ve 12/02/2013 gün 2012/1438 Esas, 2013/53 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği gibi 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken tekerrüre esas alınan ilamın karar yerinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı, TCK'nın 58/7. maddesinde hükümde mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesine işaret edildiği, tekerrüre esas ilamın hangisi olduğunun gösterilmesi hususunda bir zorunluluk getirilmediği,

tekerrüre esas alınacak ilam hükümlünün infaz kurumunda kalacağı süre yönünden önem taşımakla birlikte, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinde buna dair hüküm bulunduğu ve anılan madde uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı, bunu belirleme görevinin de YCGK'nın son kararları karşısında infaz aşamasında infaz işini yürüten birimlerce yapılacağı hususları nazara alındığında (1) Nolu bentte yer alan kanun yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden talebin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE,