KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/11174 E., 2014/13196 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2011/323401
- Mahkemesi
- Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 24/06/2011
- Numarası
- 2011/159 Esas, 2011/433 Karar
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kişiyle birlikte işleyen sanıklar hakkında TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmaması, Daha önce de hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanan sanık S.. B..'un, 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi,
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin (4), (5) ve (6). fıkralarında yer alan "Hakim mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır.
Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verilebilir" şeklindeki düzenlemeler uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevini hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu,
bu itibarla hükümlülük kararında mükerrir olan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince mürkerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlama sonucunu doğuracak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/11174, K. 2014/13196, 23 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama