KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/11226 E., 2015/14594 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2015
- Tebliğname No
- 5 - 2012/291440
- Mahkemesi
- Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 01/03/2012
- Numarası
- 2011/495 Esas, 2012/260 Karar
- Suç
- Görevi kötüye kullanma
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca 53/1-c maddesinde belirtilen kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, TCK'nın 51/3. maddesindeki denetim süresinin alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluğuna ilişkin bölümün “TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/11226, K. 2015/14594, 30 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama