Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/11731 K.2015/14983

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hazine vekili tarafından, hükmün katılma talebinin kabulüyle, vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onama talepli temyiz edildiği anlaşılmakla.

CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin kabulüne, sanık müdafiin yasal süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine, Hazine vekilinin temyizinin sadece vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek, incelemenin sanık müdafiin temyiz itirazları ve katılan vekilinin vekalet ücreti talebiyle sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına,

karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Ümraniye 1. İcra Müdürü olarak görev yapan sanık M.. T..'in, 19/03/2003 tarihli çekle Avukat Ayşe 'ya ödediği tutar 4.000.000 TL olduğu halde bu ödemeye karşılık düzenlediği 19/03/2003 tarih 269 nolu reddiyat makbuzuyla ödediği miktarı 4.069.500.000 TL, 03/07/2002 tarihli çekle Avukat Melek'e ödediği tutar 27.000.000.000 TL olduğu halde bu ödemeye karşılık düzenlediği 03/07/2002 tarih ve 634 nolu reddiyat makbuzuyla ödediği miktarı 27.760.184.120 TL,

09/07/2002 tarihli aynı avukata çekle ödediği tutar 20.500.000.000 TL olduğu halde bu ödemeye karşılık düzenlediği 09/07/2002 tarih ve 680 nolu reddiyat makbuzuyla ödediği miktarı 20.727.000.000 TL olarak yazmak suretiyle aradaki farkları mal edinmesi ile 2002 yılı itibarıyla Adalet Bakanlığına ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar için Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'e göre otobüs ve kamyonlardan 2.000.000, minibüs ve kamyonetlerden 1.500.000, diğer binek ve yük vasıtalarından 1.100.000 TL alınması gerektiği,

zorunlu hallerde bu miktarın tebliğin 4. maddesine göre mahcuz malın icra ve iflas dairelerince takdir edilen değerinin yüzde otuzunu geçemez hükmüne aykırı

şekilde hiç bir gerekçe göstermeksizin yediemine çok yüksek miktarda ücret takdir etmek suretiyle 3. kişi lehine yarar sağladığı gerekçesiyle nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/03/1981 gün ve 5-2/106 sayılı Kararında açıklandığı üzere ceza yargılamasının temel amacının hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olduğu, sanığın aşamalarda hakkındaki suçlamaları kabul etmediği,

duruşma savcısının talebi üzerine diğer deliller toplandıktan sonra suça konu eylemler nedeniyle bilirkişi incelemesi yaptırılmasına dair 03/11/2004 günlü celse sonunda verilen 3. numaralı ara kararının gereğinin yerine getirilmemesi veya bundan vazgeçildiğine dair bir karar alınmaması hususu da gözetilip, dava dosyasının bütün ekleriyle birlikte Sayıştay Emekli Uzman Denetçilerinden oluşan bir bilirkişiler kuruluna tevdii edilerek, tüm evrakın tetkiki suretiyle iddia, savunma ve kanıtlar birlikte değerlendirilerek,

dosyada mevcut adalet başmüfettişi tarafından düzenlenen 18/04/2003 tarihli yediemine ödenen ücretlerle ilgili inceleme tutanağındaki tespitler de nazara alınıp, yediemin olarak belirlenen kişilere Adalet Bakanlığının Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğinde öngörülen miktarların üzerinde ödeme yapma konusunda icra müdürü olan sanığın takdir hakkı bulunup bulunmadığı, üçüncü kişi yararına herhangi bir menfaat sağlanıp sağlanmadığı,

var ise miktarı ve suça konu Av. Ayşe ile Av. Melek adlarına düzenlenen reddiyat makbuzları ile bunlara ilişkin düzenlenen çeklerin dip koçanlarının birbiriyle karşılaştırılması sonucunda daire içi basit bir araştırma ile eylemlerin ortaya çıkarılmasının mümkün bulunup bulunmadığı hususları irdelenip açıklanmak suretiyle, iddianamede belirtilen eylemlerin gerçekleştirilme biçimine bağlı olarak zimmete geçirilen bir tutar olup olmadığı,

varsa ne şekilde oluştuğu, nereden kaynaklandığı ve miktarı, zararın karşılanıp karşılanmadığı hususlarında ayrıntılı görüş alındıktan sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,