Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/12875 K.2014/13239

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanığın yokluğunda verilen kararın kız kardeşi T. B..'ye tebliğ edildiği, ancak tebliğ evrakının üzerinde tebliğ edilen kişinin sanık ile aynı konutta oturduğuna ve ehil olduğuna dair herhangi bir kaydın bulunmadığı, bu şekilde yapılan tebligatın usulsüz olduğu, öğrenme üzerine gerçekleşen temyizin süresinde yapıldığının kabulü gerektiği anlaşılmakla, işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Direnme suçunun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği anlaşıldığı halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, direnme ve hakaret suçlarından dolayı altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hükmolunan hak yoksunluğuna ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine “TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,