Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/13654 K.2015/16356

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 241

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

TÜRK CEZA KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (5377) Madde 6

"İçtihat Metni"Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık U.. K.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık A.. Ç.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde atılı suçun. "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,..." biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı, tefecilik suçunun ekonomi, sanayi ve ticarete ilişkin suçlar bölümünde topluma karşı suçlar kısmı içinde bulunduğu,

5237 sayılı Yasanın 43/1. maddesi, suçun mağdurunun aynı kişi olmasını suçun zorunlu unsuru haline getirmiş iken, 08/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 6. maddesi ile anılan madde ve fıkraya eklenen "Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır." hükmü ile zincirleme suçun kapsamının genişletildiği ve mağduru aynı kişi olsun ya da olmasın maddenin son fıkrasındaki istisnalar dışındaki tüm suçlarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün hale getirildiği,

bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği, ancak suçun zincirleme olarak işlenmesinin olanaklı olduğu gözetildiğinde;

UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre, sanık hakkında Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1037 E. 2009/969 K., 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1390 E. 2010/1108 K. ve 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/73 E. 2012/969 K.

sayılı ilamları ile tefecilik suçundan verilen beraat kararlarının sırasıyla Dairemizin 2012/14303 E. 2013/12579 K., 2013/6754 E. 2015/1922 K. ve 2013/9763 E. 2015/12666 K. sayılı ilamları ile bozulmalarına karar verildiği, iddianamede suç tarihinin 2007 ve öncesi olarak gösterildiği anlaşılmakla, bu dosyaların akıbeti araştırılıp suçlamaların mahiyetine, suç ve iddianame tarihlerine göre temyize konu dosyayla aralarında hukuki ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle davaların birleştirilmesinden, ilgili dosyalar karara çıkmış ise onaylı örneklerinin getirtilmesinden sonra tüm kanıtların hep birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,