Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/13750 K.2015/762

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kişiyle birlikte ve zincirleme olarak birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştiren sanık hakkında TCK'nın 265/3 ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından;

direnme suçundan kurulan hüküm yönünden TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak hak yoksunluğuna hükmedilmemesi ise, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28/04/2009 gün 2008/5-202 Esas, 2009/102 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, bu hususun mahkumiyetin yasal sonucu olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olamayacağından, kararda uygulanmamış olması yalnız başına bozma nedeni teşkil etmeyeceğinden ve infaz sırasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma sebebi sayılmamış;

yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Taksirli suç nedeniyle mahkum olunan cezanın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, hakaret suçundan kurulan hükümde sanık hakkında TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,