Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/13868 K.2015/16983

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamede yer alan “Olay tarihinde şüpheli T.. Ç..'ın İstanbul 6. İdare Mahkemesinde mübaşir olarak görev yaptığı, diğer şüpheli G.. S..'nün ise bir hukuk bürosunda evrak takip işlerine baktığı, 2007 yılı içerisinde T.. Ç..'ın G.. S..'nün işlemlerini hızlandırmak için G.. S.. ile özel ve samimi ilişkiler kurduğu, G.. S..'nün takip ettiği evraklarda G.. S..'ye yardımcı olduğu, bu hizmetler karşılığında G.. S..'nün T..

Ç..'a zaman zaman para verdiği, 12/09/2007,08/12/2007,09/12/2007 tarihlerinde T.. Ç..'ın G.. S.. ile birlikte otelde konakladıkları…” şeklindeki isnadın sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 257/3. maddesinde yazılı suçu oluşturabileceği gözetilerek, K.U hakkında yürütülen işlemin sonucu araştırılarak dava açılmış ise, irtibat bulunması nedeniyle davaların birleştirilmesi,

kesinleşmiş olması halinde ise onaylı dosya suretinin dosyaya eklenip delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,