Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/14242 K.2015/17086

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık hakkında tayin olunan cezanın miktarına göre sanıklar Mustafa ve Abuzer ile sanık Fazlı müdafiin duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar Abuzer ile Mustafa'nın sanık Fazlı'nın eylemlerine fail olarak iştirak ettikleri kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verilmişse de.

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin gerektiği, mağdurlar ve tanıkların kazanç karşılığı ödünç parayı sanık Fazlı'dan aldıklarını, sanık Abuzer'in Fazlı'ya müşteri bulduğunu, sanık Mustafa'nın ise faizin tahsilatında Fazlı'ya yardımcı olduğunu beyan etmeleri karşısında;

sanık Abuzer'in işyerinde yapılan arama sonucu ele geçirilen ve Antalya Adli Emanetinin 2010/1139 sırasında kayıtlı not defterinde isimleri bulunup da dinlenmemiş olan kişilerin mağdur olarak dinlenilmelerinden sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre tefecilik suçuna fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurarak fail veya yardım eden olarak iştirak edip etmediklerinin belirlenmesi, buna göre hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

UYAP sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre sanık F.. Ç..'ın hükümden sonra 21/10/2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince bir karar verilmesi lüzumu,

Kabule göre de;

TCK'nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasında gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,