Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/14365 K.2014/5447

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklardan faiz karşılığı ödünç para aldığı iddia edilen şikayetçi B...A..’nın tefecilik suçunun mağduru olduğu anlaşılmakla davaya katılma ve kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 20/06/2011 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmeyerek, mahkemenin hukuki değerden yoksun nitelikteki katılma isteminin reddine ilişkin kararının 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince kaldırılmasına ve müştekinin davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlar, aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki yasal düzenlemeler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetli değerlendirilip, suç kastındaki yoğunluk, kendilerine faiz karşılığı borç para verilen kişilerin çokluğu, tefeciliğe konu miktarlar, suç konusunun önem ve değeri,

meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerekirken yazılı şekilde temel cezaların alt sınırdan belirlenmesi ve tefecilik fiilinin bir suç işleme kararı cümlesinden olmak üzere değişik zamanlarda birden fazla kişiye karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen aynı Kanunun 43/1. maddesinin uygulanmaması,