Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/157 K.2014/3823

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanığın hakaret suçundan verilen beraet hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin kasten yaralama ve görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükmolunan kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1-2-3. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmek suretiyle aynı Kanunun 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 1 ve 2 nolu hüküm fıkralarında yer alan "Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCY.nın 53/2 maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı yasanın 53/1-a-b-c-d-e maddelerindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına,

Koşullu salıverilmesi halinde aynı yasanın 53/3 maddesi uyarınca 1. fıkranın c bendindeki hak yoksunluğunun kaldırılmasına"ibarelerinin tümüyle çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Hükmün dayanağını teşkil eden TCK'nın 257/1. maddesinde "Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan haller dışında" ibaresine yer verilmesine rağmen bu suçun nasıl oluştuğu denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden ayrıca katılan ve müştekinin haklarında yasal işlem yapılmadığı halde polis merkezine alınarak burada bir süre tutulmaları ve kötü muameleye maruz bırakılmaları şeklinde gerçekleşen olayda TCK'nın 109/1, 3-d maddelerinde yer alan suçların oluşup oluşmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

TCK'nın 257/1. maddesinde 19/12/2010 tarihinde yayımlanan 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu hapis cezasının alt sınırı 6 ay olarak belirlendiği halde, mahkemece hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşıldığı şeklinde bir ibareye yer verilmeden ve yetersiz gerekçeyle 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1-2-3. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmek suretiyle aynı Kanunun 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,