Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/1576 K.2014/5273

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suç tarihinde sanığın, alkollü olarak taşkınlık yapıp trafiği aksattığı gerekçesiyle kimliği tespit edilemeyen bir kişiyi karakola götürmek isteyen görevlilere yönelik ne şekilde etkin direnme eylemini gerçekleştirdiğinin, bu kapsamda suçun unsuru niteliğindeki cebir ve/veya tehdit içeren eylemlerinin nelerden ibaret olduğunun denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Direnme eylemini birden fazla kamu görevlisine karşı işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, somut olaydaki görevi yaptırmamak için direnme suçunun meydana getirdiği bir zarardan söz edilemeyeceği gibi müştekiler tarafından bu konuda da bir iddiada bulunulmadığı anlaşılmakla;

suç tarihi itibariyle engel sabıka kayıtları bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekirken, 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "müştekilerin şikayetçi olması ve sanığın zarar giderme yönünde herhangi bir eylemi bulunmaması" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,