Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/16997 K.2014/5184

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tutuklulukta geçirilen sürelerin Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2012 günlü ek kararı ile mahsubuna karar verildiğinin infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın 765 sayılı Türk Ceza Kanunun 95/2. maddesi uyarınca aynen infazı için mahkemelerine müzekkere yazılmasına karar verilen Bandırma Sulh Ceza Mahkemesinin 1997/713 E. – 1997/627 K. sayılı ve Bilecik Asliye Ceza Mahkemesinin 1996/25 E. – 1999/125 K. sayılı mahkumiyetlerinin suç ve hüküm tarihlerine ve 765 sayılı TCK'nın 2. maddesi hükmüne göre 4616 sayılı Kanun hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu sebeple infazına karar verilmesi için müzekkere yazılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle lehe kabul edilen TCK'nın 55/1. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "Sanık E.. Ö..'in Bandırma Sulh Ceza Mahkemesi'nin 1997/713 E – 1997/627 K sayılı ilamı ile 750.000 TL (eski) adli para cezası ile, Bilecik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1996/25 E – 1999/125 K sayılı ilamı ile 150.000 TL (eski) adli para cezası

..ile cezalandırılarak cezası ertelendikten sonra deneme süresi içerisinde bu suçu işlediği anlaşıldığından 765 sayılı TCK 95/2 maddesi gereğince önceki cezanın aynen infazı için adı geçen mahkemelere müzekkere yazılmasına,” şeklindeki bölümün çıkarılması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de kabul gören 05/07/2011 gün ve 2011/10-119-2011/162 sayılı Kararında da açıklandığı üzere.

5237 sayılı TCY'nın 55. maddesinde düzenlenen kazanç müsaderesinin hukuki niteliği itibarıyla bir ceza değil güvenlik tedbiri niteliğinde bulunması, gerek 1412 sayılı CYUY'nın 326/son, gerekse 5271 sayılı CYY'nın 307/4. maddesinde yer alan "aleyhe değiştirmeme" kuralının yalnızca hükmolunan ceza yönünden söz konusu olması,