Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/2093 K.2013/5978

Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 265/1, 265/4, 125/1-3-a, 125/4 ve 62/2. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis ve 11 ay 20 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanunun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve hapis cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair, Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesinin (kapatılan Eflani Asliye Ceza Mahkemesinin) 14/04/2011 tarihli ve 2010/7 Esas, 2011/21 sayılı Kararına karşı sanığın yapmış olduğu temyiz talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 02/08/2012 tarihli ve 2010/7 Esas, 2011/21 sayılı Ek Kararının;

Dosya kapsamına göre;

1- Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesinin (kapatılan Eflani Asliye Ceza Mahkemesinin) 02/08/2012 tarihli ve 2010/7 Esas, 2011/21 sayılı Ek Kararına yönelik yapılan incelemede;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21/06/2012 tarihli ve 2012/15311 Esas, 2012/17004 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40,00 Türk lirası harç alınması hükme bağlanmış ve anılan Kanun maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 20/10/2011 tarih ve 2011/54-142 sayılı Kararı ile iptal edilerek,

iptal hükmünün kararın Resmi Gazete'de yayımlandığı 28/12/2011 tarihinden başlayarak altı ay sonra (29/06/2012) tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de Anayasa Mahkemesi'nin iptal hükmünün gerekçesini Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Adil Yargılanma Hakkı kapsamında değerlendirdiği,

mahkemeye erişim hakkının engellenmemesi bağlamında belirlediği kriterlerden birisi olan, "ödeme gücü olmayanlar bakımından etkili adli yardım sisteminin olması" koşulunun ülkemizde yeterince bulunmamasına dayandırdığı gözetildiğinde, anılan hususun Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlüğe girmesi beklenmeksizin temel haklarla ilgili Uluslararası Sözleşmeleri ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları dikkate alınarak iç hukukta uygulanması gerektiği nazara alındığında,

sanığın 28/07/2011 tarihli dilekçesinde maddi durumunun yeterli olmadığını beyan etmesi karşısında sanık tarafından verilen temyiz dilekçesinin merciince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesinin (kapatılan Eflani Asliye Ceza Mahkemesinin) 14/04/2011 tarihli ve 2010/7 Esas, 2011/21 sayılı Kararına yönelik yapılan incelemede,5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın,

tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, sanığın adli sicil kaydında birden fazla sabıkasının bulunması nedeniyle, hangi kayıt dolayısıyla tekerrür koşullarının oluştuğunun ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verildiğinin hükümde gösterilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 27/12/2012 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-78-8567-2012/18914/73702 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü;

Gıyabında verilen hükmün 17/06/2011 tarihinde tebliği üzerine sanığın yasal sürede hükmü temyiz ettiği, mahkemece 6217 sayılı Yasaya göre temyiz harcını yatırması için muhtıra çıkartıldığı, ancak sanığın 28/07/2011 günlü dilekçesi ile maddi durumunun olmadığını yardımcı olunmasını, temyiz hakkını kullanmak istediğini belirtmesine rağmen sanık tarafından verilen temyiz dilekçesinin merciince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde talebin reddine, temyizden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmesi yasaya aykırı ve bu itibarla (1) no.lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden,