Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/2295 K.2014/6086

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Başvurularının kapsamına göre temyiz incelemesinin O yer C.Savcısının zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, sanık ile müdafıinin ise tüm mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Sanığın görevi gereği düzenlemeyle yetkili olduğu belgelerde işlediği sahtecilik eylemlerinin TCK'nın 204/2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden aynı Kanunun 204/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması ve bu suç nedeniyle TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafıinin temyiz itirazlarımın reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Zimmet ve güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın zimmet suçunu oluşturduğu kabul edilen iddianamenin 1. bendinde yer alan burs alan öğrenciler M.E., S. K. ve B. A.'in okuldan mezun olmaları veya ayrılmaları nedeniyle burslarının kesilmesi gerekirken bu öğrenciler adına burs ücretleri tahakkuk ettirerek toplam 2.869,25 TL parayı mal edinmesi, iddianamenin 3. bendinde yer alan okulda 2007 yılı Eylül ayından 26/01/2008 tarihine kadar ana sınıfı vekil öğretmeni olarak görev yapan R..

Ö..'in Mart 2008 tarihinde okuldan ayrılmış olmasına rağmen, adına ek ders ücreti olarak 315,75 TL'yi tahakkuk ettirdikten sonra, mal müdürlüğünden bankaya giden ödeme listesinde mağdurenin ismini silerek kendi ismini yazmak suretiyle bu paranın hesabına geçirilmesini sağlaması, yine R.. Ö..

2008 yılı Mart ayında çalışmadığı halde çalışıyormuş gibi göstererek adına 700 TL maaş tahakkuk ettirdikten sonra yanlışlıkla maaşının yatırıldığını beyan ederek kendisinden 500 TL'yi alması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin yasal tevdii bulunmaması nedeniyle kamu kurumuna karşı zincirleme dolandırıcılık suçunu oluşturduğu,

İddianamenin 2. bendinde anlatılan sanığın aynı okulda sınıf öğretmeni olan E.. S..’ya 385.92 TL olarak tahakkuk eden 2008 yılı Nisan ayına ait ek ders ücreti yerine, bankaya gönderilen tahakkuk evraklarını değiştirerek 76.01 TL ödemek suretiyle 309,91 TL'yi mal edinmesi, 4. bendinde yer alan 2008 yılı Nisan ayına ait ek ders ücreti listesinde öğretmen S.. G.. adına yapılan tahakkuka rağmen bankaya giden listede bu kişinin adını silerek kendi adını listeye yazmak suretiyle 385 TL'nin kendi hesabına yatırılmasını sağlamak suretiyle mal edinmesi eylemlerinin ise suça konu paranın ifa ettiği görev kapsamında kendisine tevdii edilmiş olması nedeniyle zincirleme nitelikli zimmet suçunu,

İddianamenin 7. bendinde yer alan ana sınıfında bakıcı olarak çalışan F.. D..'ın 2008 yılı Şubat ayı için 118 TL, Mart ayı için 236 TL olmak üzere toplam 354 TL sigorta priminin okul müdür yardımcısı M. A.tarafından kendisine verildiği halde SSK'ya yatırmayarak mal edinmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin ise iddianamenin 6. bendine konu okul aile birliğinin bağış paralarının mal edinilmesi eylemi ile birlikte zincirleme güveni kötüye kullanma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Davaya konu yapılan bir kısım eylemlerin belgelerde değişiklik yapmak suretiyle ve ortaya çıkmamasına yönelik hileli fiillerle gerçekleştirilmesi, zimmetin ancak banka kayıtlarının incelenmesi ve tanık dinlenmesi suretiyle, kurum dışı araştırmalarla ortaya çıkarılabilmesi karşısında zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden sadece basit zimmetten hüküm kurulması,

Mahkemece zimmet miktarı olarak kabul edilen 4843 liranın suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin az olduğu dikkate alınıp sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

Zimmet suçunun TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Sanık hakkında mağduru R. Z. Ö. olarak gösterilen 83 lirayla ilgili dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmasına, mahkemece gerekçe bölümünde bu hususun tartışılmasına rağmen bu eylem yönünden hüküm kurulmayarak çelişki oluşturulması,