Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/234 K.2014/1704

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümler yönünden şartla tahliye kararının geri alınması hususunda, mahkemece her zaman ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

Görevi yaptırmamak için direnme fiilinin sadece mağdur ...'e karşı gerçekleştirildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş, mükerrir olduğu ve hakaret suçunu alenen işlediği anlaşılmasına rağmen TCK'nın 125/4 ve 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret suçundan hüküm kurulurken hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklardan da koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hak yoksunlukları ve uygulanmasına ilişkin süreler ayrı ayrı belirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin