Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/2455 K.2014/10055

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık N.. A.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın hükümden sonra 04/08/2014 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydından anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, N.. A.. hakkında açılan kamu davasının sanığın ölümü sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık E.. E.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde tefecilik suçunun; “Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,...” biçiminde tanımlanması, katılanın aşamalardaki tutarlı anlatımlarında faiz karşılığı ödünç para aldığını belirtmesi ve bu hususun tanık H.. tarafından doğrulanması, katılan ile Erhan arasındaki cari teamüllere ve olağan yaşam kurallarına göre karşılıksız ödünç para verilmesini makul gösterebilecek yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmaması, verilen borç miktarı, senedin icraya E.. tarafından konulması ve dosyada bulunan ödemeye ilişkin belge nazara alındığında sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun tüm unsurlarıyla sübuta ermesine karşın mahkumiyeti yerine yanılgılı değerlendirmeyle beraetine karar verilmesi,