Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/2761 K.2014/593

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edilmesine rağmen, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya toplanan delillere hükmün dayandığı gerekçe ve takdirine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın hakaret suçunu aleniyet unsuru taşımayan polis merkezinin içinde işlediğinin sabit olmasına karşın hakkında belirlenen cezanın TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca artırıma tabi tutulması,

Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hakaret suçuyla ilgili hüküm fıkrasının ikinci paragrafının çıkarılması; üçüncü paragraftaki, "1 YIL 5 AY 15 GÜN" ibaresinin "1 YIL 3 AY", dördüncü paragraftaki "1 YIL 2 AY 17 GÜN" ibaresinin ise "1 YIL 15 GÜN" olarak değiştirilmesi;