Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/3202 K.2014/7570

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının 24/11/2010 tarihli dilekçesiyle sanıklar R. K.., K.. Ş.. ve M.. A.. lehine temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yalvaç Çiftçi Malları Koruma Başkanlığında bekçi olarak çalışan ve tahsilat yetkisi bulunmayan sanıklar R. K.., K.. Ş.. ve M.A..'ın makbuz karşılığı tahsil ettikleri paraları mal edinme şeklindeki eylemlerinin Dairemizin 07/05/2013 tarih ve 2012/6574 Esas, 2013/4691 Karar sayılı ilamında da yer alan yerleşik uygulaması uyarınca hizmet ilişkisinin gereği olarak tevdii ve teslim edilmiş para hakkında işlenmesi nedeniyle TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Hükümlerden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/2. maddesinde yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve öngörülen cezanın alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısındaTCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanıklar H.. B.., H.. K.. ve A.. K..'nın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

Yüklenen suçların TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen tüm sanıklar hakkında 53/5. madde gereğince cezalarının infazından sonra işlemek üzere, 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanık R.K..'nın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,