Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/329 K.2014/3432

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Hükmolunan ceza süresi itibariyle koşulları bulunmadığından sanık müdafiin duruşma isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı üzerine alınan 01/07/2009 günlü Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan bilirkişi kurulu raporunda; sanığın makbuz mukabili tahsil ettiği halde kayıtlara intikal ettirmediği para miktarının 1.032,55 lira olduğu, oda tarafından düzenlenen ve iddianameye esas alınan tutarların üye kartlarına göre çıkarıldığı, listelerde mükerrer makbuzlara yer verildiği, bu listelerin sağlıklı olmadığı, bu nedenle de zimmete geçirilen para miktarının kesin olarak tespit edilebilmesi için, tüm gelir makbuzlarının, üye kartlarının ve defter kayıtlarının mahallinde S.M.

Mali Müşavir ve Defterdarlık Muhasebe Denetmenlerinden oluşturulacak bir bilirkişi heyetine incelettirilmesi gerektiğinin mütalaa edilmesi sebebiyle, mahkemece mahallinde inceleme yetkisi verilen Ser. Muh. Mal.

Müş. ve Maliye ve Vergi Hukuku Emekli Öğretim Üyesinden oluşturulan bilirkişi heyetince düzenlenen 12/01/2010 günlü raporda sanığın zimmet miktarının 4.335,30 lira olduğunun mütalaa edilmesi üzerine vaki itirazları değerlendirmek üzere alınan Sayıştay emekli uzman denetçileri tarafından düzenlenen 28/06/2010 günlü raporda, sanığın uhdesinde bulunan miktarın 4.335,30 lira olduğu belirtilip, dosyada makbuz asıllarının bulunmadığı iddiasının yerinde olduğu ve bu hususun suç vasfının tayinine etkisinin mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinin ifade edildiği anlaşılmış olup;

makbuz asıllarının ilgilisine verilmesi nedeniyle dosyada bulunmamasının suç vasfına etkisi bulunmadığı, mahkemece hükme esas alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli olduğu gibi, sanık müdafiince temyiz dilekçesinde belirtilen ve bilirkişi raporlarına itiraz dilekçelerinde ifade edilen tarihi olmayan makbuzların ve her halükarda bir tanesi zimmete esas kabul edilmesi gereken aslında mükerrer olmayıp esas itibariyle üye kartlarına birden fazla aynı numara işlenmesi nedeniyle mükerrer olduğu değerlendirilen makbuz bedellerinde belirtilen miktarların tamamen zimmetten düşülmesi halinde dahi maledinilen miktarın 2.605,05 lira olacağı gözetilip,

dosya arasında mevcut 08/07/2002 günlü tutanak, sanığın 18/07/2002 günlü dilekçeleri de nazara alındığında tebliğnamede bozma öneren düşüncelere iştirak edilmemiş, TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya uygun olarak anılan Yasanın 247/1, 43, 248 ve 62. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni sayılmamış, suç tarihinin 2001 yılı olması nedeniyle dava zamanaşımının dolmadığı anlaşılmış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,

incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/09/2011 günlü 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olduğu ve 05/10/2005 günlü sanık aleyhine temyiz bulunmayan hükmün Dairemizin 14/03/2007 günlü ilamıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmesi nedeniyle de sanık hakkında lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,