KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/3778 E., 2014/7405 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2010/339273
- Mahkemesi
- Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 30/04/2010
- Numarası
- 2009/169 Esas, 2010/316 Karar
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesine ait 27/12/2007 günlü ve erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilam sebebiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığının araştırılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklarından 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, maddede yazılı tüm haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluğuna ilişkin bölümün "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/3778, K. 2014/7405, 3 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama