Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/4720 K.2014/462

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Suçtan zarar gören ve kovuşturma aşamasında duruşmadan haberdar edilmeyen Maliye Hazinesi vekilinin katılma talebinin 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddeleri ile CMK'nın 237/2, 260. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Çivril İlçesi ... Köyü muhtarı olan sanığın köye ait meraları 4 sürü sahibine kiraya vermek suretiyle elde ettiği 3.500 TL'yi zimmetine geçirdiği iddia edilen olayda.

442 sayılı Köy Kanunu ve 4342 sayılı Mera Kanununun 4, 6, 12, 13 ve 30. maddeleri ile ilgili Yönetmelik hükümlerine göre meraları kiralama yetkisinin İl Mera Komisyonuna ait olduğu, köy muhtarının yetkisinde ve zilyetliğine devredilmiş koruma ve gözetim yükümlülüğünde bulunmayan mallara yönelik eylemlerin zimmet suçunu oluşturmayacağı, İl Mera Komisyonu'nun yetkisinin dışında kalan ve Köy Kanununun 6, 8 ve 17. maddelerinde “köy parası” içerisinde sayılan “köy namına yazılı emlak ve araziler ile köy sınırı içindeki otlakların” kiralanmasından elde edilen gelirlerin mal edinilmesi eylemlerinin ise “zimmet” suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla,

öncelikle taşınmazların 4342 sayılı Kanuna tabi Mera vasfında olup olmadığı İl Mera Komisyonundan sorulup varsa tapu kayıtları getirtilerek, gerektiğinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Koşulları oluştuğu halde sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,