Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/4758 K.2014/10084

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın eyleminin görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama niteliğinde olduğu ve suç tarihinde yürürlülükte bulunan TCK'nın 257/3. maddesindeki suçu oluşturduğu, ancak hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunla, TCK'nın 257/1. maddesindeki yaptırım lehe değiştirilmesine rağmen, bu fıkraya atıfta bulunan ve sanığın eyleminin uyduğu 3. fıkrada, aynı Kanunla yapılan değişiklik sonucu öngörülen yaptırımın aleyhe olduğu, yine 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-b maddesi ile TCK'nın 257/3. maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de;

bu tarih itibariyle sanığın eyleminin, 6352 sayılı Kanunun 87. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 252/2. maddesinde düzenlenen suça dönüştüğü ve bu düzenlemenin de aleyhe sonuç doğurduğu, sanık hakkında lehe yasanın TCK'nın 257/1-3. maddesinin 6086 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki hali olduğu, bu yöndeki kabul ve uygulamada bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.