KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/4779 E., 2014/2414 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Zimmet
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın çalarak kullandığı zimmetsiz tahsildar alındıları ile tahsil ettiği paraları kayıtdışı bırakarak, ayrıca bir kısım alındılarda tahrifat yapıp işlem nevi ve tutarlarını azaltmak suretiyle, bir kısım alındıları da yok ederek fiilinin ortaya çıkmasını hileli davranışlarla önlemeye çalıştığının anlaşılması karşısında bir kısım eylemlerinin nitelikli zimmet vasfında bulunduğu gözetilmeden basit zimmet suçundan hüküm tesisi,
5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, olayın oluş şekli ve süresi, suç sayısı, suçların ağırlığı, sanığın kişiliği ve suçu sürdürmedeki ısrarlı tutumu göz önüne alınarak temel ceza ve zincirleme suç nedeniyle yapılacak artırımın hak ve nesafete uygun bir şekilde belirlenmesi gerekirken,
5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde takdirde hataya düşülerek temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi ve aynı Yasanın 43. maddesi gereğince asgari oranda artırım yapılması suretiyle hüküm kurulması,
TCK'nın 62. maddesi ile uygulama yapılırken 5 yıl 2 ay 15 gün hapis yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini, suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve bilirkişi ücretleri dahil edilmeyerek eksik yargılama giderine hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/4779, K. 2014/2414, 6 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama