Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/4789 K.2013/2635

Zimmet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21/12/2009 gün ve 2009/223 Esas, 2009/327 Karar sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine, Dairemizin 22/01/2013 gün ve 2012/2013 Esas, 2013/606 Karar sayılı ilamı ile bozma yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/03/2013 tarih ve 5-2010/244997 sayılı yazısı ile itiraz isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize verilmekle incelendi;

Yargıtay C.Başsavcılığının itiraz sebepleri yerinde görüldüğünden itirazın KABULÜNE, Dairemizin 22/01/2013 gün ve 2012/2013 Esas, 2013/606 sayılı Kararının KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianeme içeriğine göre özel belgede sahtecilik suçundan dava açıldığı halde hüküm verilmediği anlaşılmış ise de bu konuda zamanaşımı süresince mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüş, yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bornova Asayiş Ekipleri Amirliğinde polis memuru olarak görev yapan sanığın olay yerinde bulunan maktüle ait cep telefonunu çalması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-a maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde zimmet suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suç tarihi itibariyle günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü değerlendirildiğinde zimmete konu cep telefonun değerinin az olduğu gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,