Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/4795 K.2014/715

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ...'ın temyiz isteminin reddine dair 23/02/2012 tarihli karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükümde başvurulacak kanun yoluna ilişkin bildirimin “tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde dilekçe ile veya mahkeme katibine sözlü beyan üzerine tutulacak tutanak ile temyizi kabil olmak üzere” biçiminde gösterildiği, usulüne uygun olarak 17/06/2011 tarihinde tebliğ edilen bu hükmü sanığın süresinden sonra 24/11/2011 günü temyiz ettiği, temyiz dilekçesinde bildirimde yer alan bu ifade nedeniyle temyiz süresinin ne zaman başlayacağı hususunda bir tereddüt yaşadığına ilişkin herhangi bir anlatımın yer almadığı,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/03/2013 gün 2012/11-1312 Esas, 2013/99 Karar ve 02/04/2013 gün 2013/14-26 Esas, 2013/120 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere temyiz süresi, başlangıcı ve yönteminin açıkça gösterildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamede yer alan temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılması ve esastan inceleme yapılması yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle kararın ONANMASINA,

Sanık ... hakkında direnme ve görevliye hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Direnme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte olacak şekilde ve birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK'nın 265/3, 43/2. maddelerinin uygulanmaması ve görevliye hakaret suçunda ise temel cezanın aynı Yasanın 125/3-a maddesi gereğince belirlenip 43/1. maddesine göre artırımın bu ceza üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.