Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/4809 K.2014/11700

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, trafik kontrolü yapan müşteki polis memurlarının sanığın da içerisinde bulunduğu aracı durdurdukları, ancak denetim yapılmasını istemeyen sanığın araçtan çıkardığı bir bıçakla önce etrafa saldırdığı, sonrasında ise aynı bıçakla kendisine zarar vermeye çalıştığı, bu şekilde cebir kullanmak suretiyle müştekilerin görevlerini yapmalarını engellediği iddiasıyla cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında; sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği,

kendisinin müştekilere saldırmadığını, suça konu bıçağı kendi boğazına dayadığını, amacının bir an önce hastanede kalp ameliyatı olmak üzere yatmakta olan annesini ziyaret etmek olduğunu savunduğu, olay sırasında sanıkla aynı araçta bulunan A..

A.. ve A..H..O.. isimli kişiler tarafından da bu savunmanın doğrulandığı, buna karşın müştekiler ile tanık sıfatı ile dinlenen F..A.., E..S.., T..K.. ve M..K.. isimli polis memurlarının sanığın araçtan aldığı bıçağı öncelikle etrafa doğru salladığını beyan ettikleri anlaşılmakla; beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesinden, giderilemediği takdirde hangi beyana neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, çelişkili beyanlar hükme esas alınarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,