Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/4926 K.2014/10122

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklara yüklenen görevi kötüye kullanma suçunun mahiyetine göre doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan Hazinenin davaya katılması mümkün olmayıp verilen hükmü temyiz etme yetkisi de olmadığından, temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanıklar C.. ve M.. ile sanık G.. müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça konu İzmir ili F.. ilçesi .. Ada, .. Pafta, .. numaralı parselin içinde bulunduğu bölgenin Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 09/09/1993 tarih ve 4685 sayılı kararı ile 3. Derece A.. Sit Alanına; aynı Kurumun 25/12/1997 tarih ve 6982 sayılı kararıyla da F.. 1. Etap Koruma Revizyon İmar Planı kapsamına dahil edildiği nazara alınarak; gerekirse konuyla ilgili bilirkişi raporu alınıp bu taşınmaza 31/03/2005 tarihinde içkili işyeri ruhsatı vermenin mümkün olup olmadığının tespit edilmesinden sonra ruhsat verilme imkanı bulunmuyorsa sanıkların eylemlerinin TCK'nın 257/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümlerden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanıkların aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezalarının infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezaların yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına karar verilmemesi,