Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/5536 K.2014/9895

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 31/10/2008 günlü hükmün, bu kişinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında bildirdiği adreslere tebliğe çıkarılıp adres bırakmadan ayrıldığından bahisle bila tebliğ iade edilmesinden sonra Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 23/06/2009'da, soruşturma aşamasında bildirdiği adreste tebliğ edilip 01/07/2009 tarihi itibariyle kesinleştirme işlemi yapılarak ilamın infaza verildiği, 13/01/2010 günlü Ek Karar ile de sanık hakkındaki erteli hapis cezasının aynen infazına karar verilip aynı usulle bu Ek Kararın 20/05/2010'da kesinleştirildiği görülmüş ise de;

Tebliğ işlemlerindeki usulsüzlük nedeniyle 13/01/2010 günlü Ek Kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu ve 03/01/2011 tarihli temyiz başvurusunun, 31/10/2008 tarihli hüküm yönünden süresinde olduğu kabul edilerek işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden önce 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen cümle de nazara alınarak mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,