Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/5545 K.2014/10519

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan Boyabat Belediye Başkanlığının dava konusu ile ilgili soruşturma ve kovuşturma aşamasında gönderdiği yazı içeriklerine, temyiz davası kapsamı dışındaki sanıklardan Necati hakkında yapılan ön inceleme raporu ve tüm dosya kapsamına göre.

Belediye çalışanları olan sanık Mustafa ile Rasim ve Necati'nin patlayan su borusunun tamiri için 04/07/2009 tarihinde sözlü olarak görevlendirildikleri, ekip sorumlusunun Rasim olduğu, sanığın iş makinesi operatörü olarak görevli bulunduğu, bu kişilerin tamir işlemini bitirdikten sonra kazı alanını kapatıp olay yerinden ayrıldıkları, aksi kanıtlanamayan savunmalarında bu alanın etrafına güvenlik şeridi çektiklerini aradan geçen süre zarfında şeridin koparılmış olabileceğini beyan ettikleri, yolun eski hale getirilmesi konusunda sözlü olarak fen işleri müdürlüğü elemanlarının görevlendirildiği,

kazanın ise tamir işleminden yaklaşık bir ay sonra gerçekleştiği nazara alındığında, sanığın beraeti yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanarak suç işleyen sanık hakkında aynı kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,