Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7114 K.2014/10870

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Direnme fiilini birden fazla görevliye karşı işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Görevli memura hakaret suçundan kurulan hükümde temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanunun 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra artırılması ve aynı hükümde TCK'nın 125/4 ve 43. maddeleri uyarınca yapılan artırımların TCK'nın 61/8. maddesine aykırı şekilde gün esasına göre belirlenmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 2010/4-71 Esas, 2010/76 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; suç tarihi itibariyle adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yasal engel teşkil etmeyeceği, öte yandan duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmayan, mahkemeye saygılı tutumu nedeniyle lehine TCK'nın 62. maddesi uygulanan, hakaret suçundan kurulan hükümde hakkında seçenek yaptırım olarak adli para cezası tercih edilen, direnme suçunda ise “suçun işleniş biçimi, sebep ve saikleri,

şahsi ve sosyal durumu” gerekçeleriyle hakkındaki hapis cezası alt sınırdan belirlenen sanık hakkında, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "deneme süresi içerisinde suç işlediği, suçun işleniş biçimi, sanığın tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu bir vicdani kanaat oluşmadığı" şeklindeki yasal ve yeterli olmayıp çelişki oluşturan gerekçelerle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,