Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7180 K.2014/11620

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen adli para cezasının miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3/1. maddesindeki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, olayın oluş şekli ve süresi, meydana gelen zararın ağırlığı göz önüne alınarak temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde belirlenmesi gerekirken, orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde takdirde hataya düşülerek görevi yaptırmamak için direnme suçundan temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Hakaret suçunu karakolun önünde işleyen sanık hakkında aleniyet nedeniyle TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Direnme suçunun tek bir fiille birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

Sanığın savunmalarında, olay sırasında görevli polis memurlarının kendisini dövdüklerini ve hakaret ettiklerini ileri sürmesi, doktor raporunda vücudunun değişik yerlerinde yaralanmalar bulunduğunun belirtilmesi ve bu olayda sanığa yönelik eylemleri nedeniyle zor kullanma yetkisinde sınırın aşılması ve hakaret suçlarından Ürgüp Sulh Ceza Mahkemesine açılan davanın 2009/35 Esas sayılı dosyanın derdest olduğunun anlaşılması karşısında; bahse konu dosyanın akıbeti araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim sürelerinin gerekçe gösterilmeden, tayin olunan hapis cezalarının üzerinde belirlenmesi,

Sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hükmolunan hak yoksunluklarının uygulanma sürelerinin kararda gösterilmemesi suretiyle aynı Kanunun 53/2-3. maddelerine aykırı davranılması,

Adli sicil kaydı ve duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmayan, "yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluştuğu" gerekçesiyle hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, erteleme gerekçeleriyle çelişkili biçimde "sanığın kişiliği, eylemi nedeniyle bir cezaya hükmedilmesinin gerekliliği, cezanın caydırıcılık ve ıslah etme amacının gerçekleşmesi bakımından" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,