Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7272 K.2014/11467

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık M.. K.. hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak, zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüş; CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlarda uzlaştırma yoluna gidilememesi ve mala zarar verme suçunda TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının mümkün olması karşısında, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen 4 no'lu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Olayların meydana geliş şekli ve sanık savunmaları gözetilerek, gerek soruşturma aşamasında kolluk görevlileri, gerekse yargılama sırasında müştekiler vekili tarafından ibraz edilen güvenlik kameralarının ayrıntılı çözümleri yaptırılıp, hangi sanığın hangi eyleme katıldığının denetime olanak verecek şekilde ve somut olarak belirlenmesi ve sonucuna göre her bir sanığın hukuki durumunun ayrı ayrı tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

Direnme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 265/1. maddesi yerine 268. maddesi şeklinde yazılması,

İddianamedeki sevk maddeleri içinde gösterilmemesine karşın, sanıkların ek savunmaları alınmaksızın haklarında TCK'nın 265/3. maddesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Direnme eylemlerini birden fazla görevliye karşı zincirleme olarak işleyen sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,

İş ve çalışma hürriyetini ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından işlenmesine karşın sanıklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmamak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Sanık A.. A..'in müşteki L.. Ç..'a karşı gerçekleştirdiği kabul edilen kasten yaralama eyleminin, TCK'nın 119/2. maddesindeki düzenleme uyarınca, iş ve çalışma hürriyetini ihlal etme suçunun cebir unsuru içinde kalıp kalmadığının tartışılmaması,

TCK'nın 51/2-3. madde ve fıkralarına göre, hapis cezasının ertelenmesinin, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilmesine ve cezası ertelenen sanıklar hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenmesinin gerekmesine karşın, yasal dayanağı olmayacak şekilde, sanıkların bir yıl süreyle kasıtlı suç işlememe şartıyla cezaların ertelenmesine karar verilmesi ve denetim süresi belirlenmemesi,

Sanıklar hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verildikten sonra, cezaların ertelenmesi nedeniyle aynı maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükümlerde karışıklığa neden olunması,

Hükümden önce 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen cümle de nazara alınarak, kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunan sanık Ç.. D.. dışındaki sanıklar hakkında mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,