KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/7340 E., 2015/9048 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/144813
- Mahkemesi
- KDZ.Ereğli 2. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 06/10/2010
- Numarası
- 2010/195 Esas, 2010/607 Karar
- Suç
- Görevi kötüye kullanma
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre, suç tarihinde Kdz.Ereğli 2. İcra Müdürü olan sanığın, APS vasıtası ile gelen icra takip dosyasını teslim aldıktan sonra işleme koymayarak dosyanın kaybolmasına sebep olduğu iddia edilen olayda; sanık tarafından aynı tarihte teslim alınan gönderilerle ilgili olarak işlem yapılıp yapılmadığının araştırılması ve sanığın savunmasında belirttiği şekilde suça konu evrakın kendisi tarafından teslim alındığına ilişkin barkod numaralarını kapsayan parantez işaretinin sonradan uzatılıp uzatılmadığı hususunda grafolojik inceleme yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında, TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Atılı suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra başlamak üzere hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/7340, K. 2015/9048, 2 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama