Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7405 K.2014/3564

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yokluğunda verilen kararın, sanığın savunmasında bildirdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği ve tebliğ tarihine göre 1 haftalık temyiz süresinin geçirildiği anlaşılmakta ise de, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesiyle değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinde yer alan, "(1) Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur.

Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

(2) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." hükmü dikkate alındığında, savunmasında bildirdiği adresinde bulunamayan sanığın dosyadaki nüfus kaydında gözüken adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılmış bir tebligatın bulunmadığı, aynı Kanunun 35. maddesine göre eski adrese tebliğ işleminin de ancak daha önce usulüne uygun tebligat yapılması şartı ile mümkün olduğu,

somut olayda ise bu düzenlemelere uyulmadığı anlaşılmakla, usulsüz tebliğ işleminden sanığın haberdar olduğunu bildirdiği 09/02/2011 tarihi itibariyle tebliğin yapıldığının ve buna bağlı olarak temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hakaret eylemlerini tüm şikayetçilere karşı aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme olarak işleyen sanık hakkında tek bir hakaret suçundan hüküm kurulup TCK'nın 43. maddesi ile artırım yapılması gerekirken iki ayrı hüküm kurularak fazla cezaya hükmolunması,

Direnme eylemlerinin, polis memuru olan müşteki ile birlikte gerçekleştiği özel güvenlik görevlilerinin 5188 sayılı Kanunun 23/2. maddesindeki düzenleme gereğince, kendilerine karşı işlenen suçlarda kamu görevlisi sayıldıkları da gözetilerek, birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirilen direnme eylemi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca sanığın cezasının artırılmaması,

Sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamların kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmadığı gözetilmeksizin, bu ilamların kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak kabulü ile sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,