Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7488 K.2015/8835

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu bu itibarla mahkemece 12/08/2010 tarih ve 2007/227 Esas, 2010/176 sayılı Ek Karar ile verilen eski hale getirme talebinin kabulüne dair kararın yok hükmünde olduğu gözetilerek ve gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğine ilişkin tebligatın usulsüz olduğu, eski hale getirme talebinin yerinde ve 09/08/2010 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Tefecilik suçunda suç tarihinin, kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih olduğu, sanık savunması ile bunu doğrulayan katılan ve tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında faizle borç para verme tarihinin 2000-2001 ve 2002 yılları olduğunun anlaşıldığı, sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık ilave zamanaşımı süresine tabi bulunduğu,