Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7553 K.2014/11786

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve hükümde yer verilmeyen TCK'nın 53/1,2,3. maddelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlar, aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki yasal düzenlemeler ve dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip,

denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun düşmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle temel cezanın asgari hadden belirlenmesi ve sanığın birden fazla polis memuruna karşı gerçekleştirdiği direnme eylemi nedeniyle TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezasının artırılmaması ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,

mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak:

Sanığın kullandığı ... plaka sayılı otomobile ait ve emanetin 2007/5993 sırasında kayıtlı, suç unsuru olmayan ve delil olma özelliği bulunmayan ruhsatın örneği alındıktan sonra sahibine iadesine yerine dosyada saklanmasına karar verilmesi,