KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/7610 E., 2015/8473 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/200970
- Mahkemesi
- Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 08/02/2011
- Numarası
- 2010/231 Esas, 2011/36 Karar
- Suç
- Tefecilik
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık Y.. K.. hakkında verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Diğer sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde ise;
Paraya ihtiyacı olan müştekinin sanık M.. T..'dan borç para istemesi üzerine kendisinde olmadığını ancak bulabileceğini söyleyerek müştekiyi diğer sanıkların yanına götürdüğü, sanık H.. Ö..'un, sanık E..
K..'ın kefil olması ve bir hafta sonra 750 TL olarak ödenmesi şartıyla müştekiye 500 TL borç vermeyi kabul ettiği, müştekinin borçlu, sanık Erdal'ın ise kefil olarak imzaladığı meblağ kısmı boş bir senet düzenlendiği, sanık Halit'ten 500 TL'yi alan sanık Erdal'ın 100 TL'yi komisyon olarak kesip, 400 TL'yi müştekiye vermesi üzerine sanık Memduh'un da para alışverişine aracılık ettiğinden bahisle müştekiden 50 TL aldığı ve bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde atılı tefecilik suçunu işledikleri, müştekinin aşamalardaki tutarlı beyanları,
sanıkların tevilli ikrarı ve tanık anlatımlarıyla sübuta erdiği cihetle sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
BAŞKAN V. ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE
M.GÜNEY H.ADIGÜZEL H.KESKİN Z.ŞAHİN K.YUMUŞAK
Kararına uygundur. Yz. İşl. Md.
E.B
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/7610, K. 2015/8473, 18 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama