KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/7891 E., 2014/11121 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2011/189550
- Mahkemesi
- Kastamonu (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 28/12/2010
- Numarası
- 2010/261 Esas, 2010/447 Karar
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret, hakaret, basit tehdit, kasten basit yaralama, mala zarar verme
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret, hakaret, kasten basit yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Kamu görevlisine hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca tayini gerektiğinin nazara alınmaması sonuca etkili görülmemiş, görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Basit tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, suç tarihi itibariyle hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında hükmolunan 1 ay şeklindeki kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/7891, K. 2014/11121, 18 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama