Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/794 K.2014/4248

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, olayın oluş şekli ve süresi, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın suçu sürdürmedeki ısrarlı tutumu göz önüne alınarak temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde belirlenmesi gerekirken,

5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde takdirde hataya düşülerek “ ... sanığın tekerrüre esas olan ve olmayan birden fazla kasıtlı suçtan mahkumiyet kararının bulunması gibi kasta dayalı kusurunun ağırlığına göre...” şeklinde yasal olmayan gerekçe yazılmak suretiyle temel cezaların görevliye hakaret suçundan en üst sınırdan, direnme suçundan ise alt sınırdan önemli ölçüde uzaklaşılarak tayini,

Adli sicil kaydı ile getirtilen ilam örneği ve eklerine göre 04/10/2009 tarihinde infaz edilen ancak temyiz isteminin reddine dair ek karar yok hükmünde sayılarak 01/12/2011 günü düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşen Ödemiş Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2006 tarih 2005/122 Esas, 2006/239 sayılı Kararı ile verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas en ağır ceza olduğu anlaşılmasına rağmen daha hafif cezayı içeren ilamın tekerrüre esas kabul edilmesi,