Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/8175 K.2014/12893

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tebliğnamede adına yer verilen Necmiye yönünden herhangi bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Hakaret suçundan kurulan hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/5. maddesi uyarınca aynı Kanunun 125/3-a, 125/4, 43/2. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından, direnme fiilini birden fazla görevliye karşı işleyen ve ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında TCK'nın 43/2 ile 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddelerinin uygulanmaması ise karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılması şeklinde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan hak yoksunluğuna ilişkin bölümlerin “Sanığın TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,