KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/8234 E., 2014/12198 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2014
- Esas No
- 2013/8234
- Karar No
- 2014/12198
- Tebliğname No
- 5 - 2012/255533
- Mahkemesi
- Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 28/06/2012
- Numarası
- 2011/973 Esas, 2012/1204 Karar
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Hakaret suçunu alenen işleyen sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün ve 2008/149-163, 13/11/2007 gün, 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu olduğu,
sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, somut maddi zarar bulunmadığı halde CMK'nın 231/6. maddesinde yer alan objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin duruşmadaki olumlu tavırları nedeniyle TCK'nın 62. maddesi uygulanan ve pişmanlığı ile ileride suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaat nedeniyle cezası ertelenen,
adli sicil kaydına göre engel mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında "karşı tarafın zararı karşılanmadığı ve kişilik özellikleri itibariyle şartları bulunmadığından..." şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/8234, K. 2014/12198, 4 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama