Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/8314 K.2014/11588

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30/03/1981 gün ve 5-2/106 sayılı Kararında da açıklandığı üzere ceza yargılamasının temel amacının hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde maddi gerçeğin ortaya çıkartılması olması, sanığın yakalama emri üzerine alınan 10/01/2007 ve 01/05/2011 günlü ifadelerinde suç tarihinde Edirne Kapalı Cezaevi kadınlar koğuşunda olduğunu, K...

Cezaevinde hiç kalmadığını, Keskin Cezaevinde üvey annesi S..İ..'nin kaldığını, bu şahsın işlediği hırsızlık suçlarında kendi ismini kullandığını, kendisinin okur yazar olup imza atmasını bildiğini, Sevim'in ise okur yazar olmadığından önceki ifadelerinin altına parmak basmış olabileceğini beyan etmesi, soruşturma aşamasında alınan ifade tutanağının altına N... İ..

(Uludağ) tarafından parmak izi basılması, temyiz dilekçesinde ise adı geçenin ismine atfen imza atılması, tanık S.. Y..'nın 23/09/2008 günü alınan yeminli beyanında kendisine gösterilen Edirne Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan gönderilen fotoğraftaki bayanın olay çıkaran bayana tam olarak benzemediğini düşünüyorum şeklindeki ifadesi, Keskin Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 17/10/2008 gün ve 1973 sayılı cevabi yazısında, N..

İ..'ye ait fotoğrafın kurumlarında bulunmadığının bildirilmesi karşısında; sanık N.. İ..

(Uludağ)'ın hangi tarihler arasında Edirne Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olduğunun, 14/11/2005 suç tarihinde Keskin Cezaevinde bulunan şahsın sanık olup olmadığının, savunmalarda ismi geçen Sevim İnce'nin de suç tarihinde herhangi bir cezaevinde olup olmadığının kesin olarak tespit edilmesinden, sanık Neslihan'ın temin edilen fotoğraflarının olay hakkında bilgi ve görgü sahibi olduğu anlaşılan katılan İ..

S.. ve tanık Hamiyet Meral Karakurt'a gösterilerek yargılama konusu eylemin failinin fotoğraftaki şahıs olup olmadığının kendilerine sorulup öğrenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine de uyulmadan, eksik soruşturma ve gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Tüm dosya içeriğinden, görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla görevli memura karşı zincirleme şekilde işlediği anlaşıldığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 43/2-1. maddesinin uygulanmaması,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ve kısa kararda, TCK'nın 265/1, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca hükmolunan 3.000 TL adli para cezasının yanında uygulama yeri olmadığı halde 100 TL adli para cezasının da infazına karar verilmesi,

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği ve uygulama yeri ile koşulları bulunmadığı halde aynı Yasa ve maddenin 6. fıkrasının karar yerinde gösterilmesi,

Hapis cezasından çevrilen adli para cezasına bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar belirlenirken uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,